Şehir diye bildiğimiz,
Aslında bir şiir dosyası.
Her sokakta,
Bir mısra yitirmiş insanlar dolaşıyor.
Sen hiç duydun mu şehit analarını
Yüreklere kor gibi inen çığlıklarını
Dağ gibi aslan gibi duran babalarını
Yürek yakar onların sessiz çığlıkları
Ben duydum yaşadım o zelzeleyi
Seninle başlamayan günün sabahı olmaz,
Uykusu yarım kalır geceye düşen düşlerin.
Gözlerin, bir şehri sabaha çıkaran sokak lambası,
Bakışın; terk edilemeyen bir garip mahzen.
Dost bulmak kolay değil bu devirde
Bulsan bile kaybetmek zor değil bu devirde
Kardeşiz demeyi bilmeli bu devirde
Düşman olmak nedir sevgi varken
Devletimiz bir bayrağımız bir değil mi
Bir rüzgâr esti geçti hayatımdan
Kimsesiz sandığım o sahilde
Kumların üstüne adımı yazdım
Sonra baktım
Bir sigara bir çay dert ortağım
Rengim yoktur benim kâh siyah kâh beyaz
Çayın deminde gömdüm dertleri
Rengim yoktur benim kâh siyah kâh beyaz
Yak bir sigara karışıp dumanına
Geçip git bu yerlerden kalbim
Bir sokak lambasının sarı ışığında
Gölgelerle dans eden çocukluğum,l
Geçip giden yılların rüzgarınd
Yaprak gibi savruluyor
Gecenin koynunda kahve fincanı
Bıraktım hayal kurmayı
Hayalim yıkıldığı zaman
Bıraktım gülmeyi
Senin için ağladığım zaman
Bıraktım yaşamayı
Kalbim sende kaldığı zaman
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!