Bir gece kafam attı,
Kalkıp biraz düşündüm.
Kanım damarlarımı
Parçalıyordu sanki.
Şanlı tarihim benim,
Gurur vesikam.
Tarih yazan beyleri,
Ataları düşündüm.
Oda karanlıktı, birden kapı aralandı.
Ürperdim, karşımda Elçi Bey’i görünce.
Dedi: "Evlat, gün bu gündür, vakit bu vakit.
Kalırsan gazisin, düşersen şehit."
Dedim: "Bey’im, ver elini öpeyim,
Bu ne hoş bir ziyaret."
Dedi: "Zaman yok Mübariz,
Düşmanı Karabağ’dan def et."
Sessizce ayaklandım, giydim üniformamı.
Bir mektup yazdım, andım anam, atamı.
Öz yurdum esir düşmüş, Ermeni köpeğine.
Köpekten bey olur mu? Bir Bozkurt sürüsüne.
Vardım sınırdan, girdim içeri.
Acımadım, vurdum, serdim leşleri.
Karakolu aldım, cephanem bitti.
Son mermiye kadar savaştım,
Dönmedim geri.
Şehit oldum artık, adım Şehit Mübariz.
Korkak köpeklere vermedim taviz.
Cansız bedenimden korkup elimi bağladılar.
O haldeyken türlü işkenceler yaptılar.
Elçibey önümde, düştük bir yola.
Çok geçmeden vardık sırata.
Bir baktım, Kür Şad atam karşımda:
"Gel aslanım," dedi, girdi koluma.
Kayıt Tarihi : 13.06.2026 04:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Türk Milletinin milli kahramanı Mübariz İbrahimov'un aziz hatırasına.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!