İçimde gizli volkan düştüm sevdaya
Ey gönül ateşimi dindiren yollar
Şu içimi püskürsem bende deryaya
Sever mi şu dünyaya konduran kollar
Tek başıma yapayalnız çıktığım yollar
Senin uğrunda geçti gitti hep yıllar
Ağayım ben, beyim ben, desende,
Son nefesle biter şan dediklerin.
Ekmek, aşını yiyip de küsende
Bırakıp gider canan dediklerin
koşmalıyım
rüzgardan hızlı koşmalıyım
bulmalıyım bulmalıyım
ayağımda ki pranganın
kilidini kimin vurduğunu
kırıp koşmalıyım
mastika oynardı
gençler düğünlerde
ilk gençlik çağımda
ben Sakarya şiirini ezberlediğim
günlerde
işte ben ondan yalnızım
Bir yerlerden geldim biliyorum.
Geldiğim yere,
geri dönemiyorum.
Gideceğim yeri bilmiyorum.
Gelmeye mecbur olduğum gibi
gitmeye de mecburum.
sevgilisinden ayrılan
bir adam çiçekçi
dükkanında
menekşe satıyor
rengârenk
Lütfeyle ey felek gülümse bana
Gözlerim bir baran ettin de aktın
Ne zaman söyledim ahları sana
Gönül bağım viran ettin de yaktın
...
Buzdan da soğuktu ah bu topraklar
Başlatmadan bizler ilahi akın
Canla sevgi düştü içti topraklar
Lavinia ondan her cana yakın
Zangoç sesi oldu tepe taklak
kış
karanlığın
erken dökülmesinden
anlardım çocukluğumda
rüzgarın dağın
ardın sökülmesinden




-
Hidayet Erdem
Tüm YorumlarAyhan bey,son siirinizide okuduk.Allah muhabbetinizi arttirsin.saygilar efendim