Mor Kasımpatılar Şiiri - Murat Halıcı

Dilim kalbime yokuş
Sessizlik bile sarhoş
Dolunay omuzlayacak yüreğimi
Mahcup ve sessiz
Özsuyu olacak bir ezgi ruhumun
Bize düşen kuraklığımızla örtünüp Beklemek varlik telaşının ortasında

Esrik hüzünlerimi ne zaman yargılasam
Kanayan harflerin arasındayım
Dalgalar gözbebeklerimde
Yer sarı, gök sarı
Ruhumun en ücrasındayım

Yüzü solmuş toprağın
Kaçırmışız say göğün son gülüşünü
Bekleyeni olmayan bir yolcuyum
Ortaya çıkacak er geç
O masum çocuk
Sende hayatın sabiliği
Bende zaman sallanan boş salıncak
Mecburi bir göç başlayacak
Çorak ellerinde
Mor kasımpatılar açacak
Birazdan kirpiklerinde