Modern Hanlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Yani sadece bir anlık deli ses mi?
Yoksa iki ruha verilen nefes mi?
Daracık binalardan sıkı kafes mi?
*
Şehirde büyüyen bir büyük isyan mı?
Yoksa unuttuğumuz kötü bir an mı?
Teslimiyet midir bu kanayan yan mı?
*
Bir kayıt dışılık vardır o boşlukta,
Aşık ve sevgili kaldı sarhoşlukta,
Eriyip biterler geceki loşlukta.
*
Ben bittim senin o derin bakışında,
Kendime gelirdim suyun akışında,
Buluşurduk aynı kalbin atışında.
*
Tut onu getir bu günün gerçeğine,
Uzansın betonların sert çiçeğine,
Işık ol hep, umudun geleceğine.
*
Zamanı gelince açılsın kapılar,
Beklemeyi bilsin o sağlam yapılar,
Aşkı içinde tutan sıcak çatılar.
*
Yoktur bu ikisinden güçlü bir eser,
Sevginin rüzgarı burada sert eser,
Zaman dedikleri bütün derdi keser.
*
Sabırla çözülür her şeyin düğümü,
Görürsün elbette en güzel bölümü,
Aşk ile yenersin sonunda ölümü.
*
Duvarlar arasındaki bir şölen mi?
Kalabalık içinde her gün ölen mi?
Yüreğini hep yalnız ona bölen mi?
*
Uluslar ötesi gezer mi duygular?
Sorgusuz sualsiz başlar mı uykular?
Gönlünden geçer mi şüpheler korkular?
*
Yüksek binalarda aşkı bulanlarız,
Karanlık odada ışık olanlarız,
Biz kendi içimizde kaybolanlarız.
*
İçine düştüğüm bir derin koridor,
Işık olup yollarını bana bir sor,
Sevdanın ateşi içimizde bir kor.
*
Zamanın akışı her şeyi getirir,
Beklemeyi bilen derdini bitirir,
Sabırsız olanlar yolların yitirir.
*
Gerçekleştirecek elbette zamanlar,
Dua ve sabırla şekil alır anlar,
Asla anlayamaz o ruhsuz insanlar.
*
Yani aşk dediğin sırlı bir kutu mu?
Soğuk binalarda bekleyen pusu mu?
Yoksa ruhumuzun derin uykusu mu?
*
Teslim mi olmalı gelip o anlarda?
Kendini bulmalı kayıp olanlar da?
Yaşamalı aşkı bu modern hanlarda.