Gönlümün genişliğince bir şantiye kurdum,
Sessizliğin taşlarını sabırla yontuyorum.
Yıkık dökük cümlelerden bir saray doğurdum,
Her mısranın altına kalbimi koyuyorum.
Kafiyeler direğimdir, sarsılmaz bu yapı,
Ruhumun eşiğinden geçene açık kapı.
Önce bir hüzün çizdim, derin bir temel gibi,
Sonra umudu ördüm, göğe ersin minaresi.
Kelimeler işçimdir, her biri canın dibi,
Hangi harfe dokunsam, duyulur iniltisi.
İmge imge yükseldi, bu sevda iskelesi,
Mürekkebim kandandır, solmasın diye sesi.
Vezinle ölçüyorum, ömrün kırık yanını,
Hece hece dizdim bak, dünü ve yarınını.
Ben ki kelam ustası, susturdum her anımı,
Şiirden bir ev yaptım, dindirdim boranımı.
Sinan Bayram
Sinan BayramKayıt Tarihi : 18.04.2026 19:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!