Gönlümün genişliğince bir şantiye kurdum,
Sessizliğin taşlarını sabırla yontuyorum.
Yıkık dökük cümlelerden bir saray doğurdum,
Her mısranın altına kalbimi koyuyorum.
Kafiyeler direğimdir, sarsılmaz bu yapı,
Ruhumun eşiğinden geçene açık kapı.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta