Biz seninle yanlış şehirlerden geçip gidiyoruz. Kavuşmalarımız dudak arası trafiklerine sıkışıp kalırken, inilmesi gereken durakları kaçıyoruz. Biz aslında bizliği yaşayıp, dış dünyanın içinden kaçıyoruz. Şimdi yine yorgun bir mevsimin içine sürüklenip, baharı müjdeleyen erik ağaçlarını gözlüyoruz. Çiçekler açtığında evet çiçekler açtığında; belki yeniden kavuşabilmenin umuduyla yaşıyoruz…
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta