Hepimiz ayrı ayrı misafiriz dünyada,
Sıramız geldiğinde gideriz bu konaktan.
Doğduk, yaşadık, öldük bu kısacık rüyada,
Kimimiz gülerekten, kimi ağlayaraktan.
Çocukluk, gençlik derken hepsi de geldi geçti,
En sonunda Azrail geldi beni de seçti,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta