Ne dostuna dost de, düşmanına düşman
Bu sahte dünyada çok olursun pişman.
Seçemezsin önce yılanın sesini,
Görürsün hayatın bomboş cilvesini.
Ve anlarsın bir gün dersin ki yaşamak;
Unutma ki dostum, derde kucak açmak.
Hayat dediğin şey, acılı şamardır,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta