Miraçtan Dönen Karınca Şiiri - Kemter Abdal

Bir karınca göğe çıktı,
melekler yol verdi.
Miraçtan dönerken sordular:
Ne gördün?

“Büyük bir ışık,” demedi.
“Sonsuz bir sır,” demedi.
Dedi ki:
Yeryüzünde bir buğday tanesi
tek başına çok ağır.

Melekler sustu.
Karınca devam etti:
Gökte herkes kanatlı,
asıl mucize
kanatsızın yük taşıması.

Sonra toprağa indi,
arkadaşlarını çağırdı.
Birlikte kaldırdılar taneyi.

O gün gökyüzü anladı:
Yükselmek marifet değil,
gördüğün hakikati
aşağıya indirebilmektir.