Miraç Güler Şiirleri - Şair Miraç Güler

Zaten görünce kaybettim
Aklımı yeminle, aklımı yeminle
Korktum sormaya, ben sustum
Olur musun benle, diyemedim işte

Sonra tepemden saldırdı

Zamanında kendimi görebilmeyi isterdim
Kalbim'e hasar bıraktılar, nasıl izin verdim
Dövüşmeliydim sabrımla, beni ışıksız yollarda
Yürütenlere inat susmamalıydım

Sanıyordum, her insan canı yanınca susar

Günahlarım izlettirildiğinde yüzüm kızaracak belki
Ama yine annem affedecek beni

Canım biraz yağmur çekti
Islanmayı değil baştan
Yanmaya geldi tatlı canım
Böyledir yani tutuşan

Şaşırmıştık ama çıkarttı

Ellerimde ateş tutuyorum
Senin için
Isıtmak istiyorum
Soğuduysa için

Bir bir anlat,

Düşüyoruz kar gibi
Ömürden ömre
Nasılsa yalnızız
Aşıkken bile

Evde yoktum ben, camlarım taşlandı
En sevdiklerim kavurdu helvamı
Tam unuttum dedim de hatırlattı
Şu gözü çıkası karanlıklar kendini

Kapılar kapandı üstüme, gezdim kimsesiz

*Senden bir şeyler dinlemek, güneşli havada yürümek gibi...
*İki gözünde iki bin renk görüyorum...
*Seninle yan yana ihtimaller düşlemek herkese nasip olmalı...
*Şu an bir yerlerde seni tanımaya ihtiyacı olan kimseler var...
*Keşke Kırılan kalbini eskisiyle değiştirme şansım olsa ve hayata hep pembe tarafından bakmanı sağlasam...
*Her ayan günde, sana bir çiçek hediye edildiğini hatırla...

Çocuk doğup adam kalanlara...


Kalın tende çocukluk
Sakınıp saklardı
Büyümüş, akıllı gibi

Ömürlük aşklarda yeşereceğinize
Kirlenmeyip bembeyaz karlar üstüne isminizin yazılacağına
Sert dağlara vurduğunuz başınızın asla kanamayacağına
Ellerinizin gezgin yüreklerde kaybolmayıp bir kardelen gibi cesurca açacağına İNANMAYIN.

Yeşermeyeceksiniz,