Evde yoktum ben, camlarım taşlandı
En sevdiklerim kavurdu helvamı
Tam unuttum dedim de hatırlattı
Şu gözü çıkası karanlıklar kendini
Kapılar kapandı üstüme, gezdim kimsesiz
Acınacak hâlime çoktu merhametsiz
Söylediklerine söz denemezdi
çünkü bırakırlardı iz
Neden ki zor bu kadar
Desem ki bul beni sonuna kadar
Sonu gören kalbine dayan,
çok bildiği var...
Öyle derdi, gördüğüm bütün babalar
Kayıt Tarihi : 29.08.2026 22:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!