Mini Evren Şiiri - Hasan Özçelik 2

İnsanlar küçük bir evren,
Evren de büyük bir insan,
Küçük, büyük ne fark eder,
Doğar, büyür, ölür gider.

Evreni kirletip attık,
İçine bin zehir kattık,
Uyandık ayağa kalktık;
Bilmem bu iş nere gider.

Rabbim yaratmış evreni,
Yürütür nice kervanı,
Bitince ömür devranı;
Hay’dan gelen Hu’ya gider.

Şaşma dünyanın keyfine,
Su akar, bendine gider.
Kimi hancı, kimi yolcu;
Biri gelir, biri gider.

Gördün mü su yukarı akar(!),
Çok sevenler çabuk bıkar,
Biri yapar, On’u yıkar;
Varlıktan yokluğa gider

Sözümü atma yabana,
Yazdım sıkıla, utana,
Her şeyi takma kafana,
Böyle gelmiş, böyle gider.

Dağda, bağda yalnız gezen,
Özçelik bunları yazan,
Kazanırsan helal kazan;
Haram lokma nara gider.