Mine Özdemirtaş Şiirleri - Şair Mine Özd ...

Bir şeyler var dilimin ucunda
Çok bildik ama; çok farklı.
Becerebilsem, anlatacağım aslında.
Parantez içine sığmıyor, sığdıramıyorum.
Çok yalın ama, çok katlı.

yarından sonra ki üç beş güne bile değil rötarımız
ertelendikçe ertelendik.
hep yeni satırlar eklendi önümüze
hep sayfa sonuna itelendik.

sarkacımda sallanmak için diye fısıldadı duvarda ki saat

Gökyüzünden bir yıldız / gözlerin kadar sıcak
düştü avuçlarıma kehkeşandan kayarak.

Sana uçtu martılar/adını haykırarak
Geleceksen….şimdi gel / kumlarda koşturarak

Sanki
kızıl bir trene
peron olmuşta iskele
en kalın urganı
esnete esnete
beline

Kısırız, korkağız, sinmişiz işte.
Bir sıkımlık barut bile değil cesaretimiz.
Buruşmamış çarşaflara uyandığımızda her sabah,
İç geçirsekte; belli belirsiz
Böylesi bir susuzluğu, hak etmediğimizin
Farkında bile değiliz.

Bir şişe daha düştü denize
içindekiler bende.

sen de ne var?

Yaşananlar yaşandı.

Eskı huyundur ya
arkadan sınsıce sokulup pozısyon kollamak
Bu yuzden kolay olmustur elbet
koyunun burun kıvırdıgı kontenjan da
Abdurrahman çelebıyı oynayıp
Lıstelerın emektarlarını sollamak

yedi kudretiyle gene geldi üstüme
bir esti / umudumu kesti
oysa /haşereli bahçelerde
kırılan fındıkları
topluyordum o sıra

merhaba
dizginleri koparılmış tutuşumun engelli koşusu
madem ki aşılamayacak kadar yüksekti duvar
o halde bu kulvarda ne işin var?
eyerden düşene kadar

gecenin alaca karanlığı
sabaha kavuştuğunda
etimde bir tırnak izi
ve
burnumun ucunda
eski bir yara kabuğuyla