Mine Özdemirtaş Şiirleri - Şair Mine Özd ...

serçe parmağını uzattı şubat tutamadım.

14 yerinden hançer yarası kanadı günün içine
darası darısından ağırdı.... göçtü kollarım
döküldü avuçlarımdan toplayamadım

Nicedir; 'ben' yok ya ortalarda
Günleri kovalarken gecelerim;
Uyuştu kamaştı hissetmiyor,
Zamana tutunan ellerim.

Nicedir; 'ben' yok ya ortalarda

Beni sual eden olursa,
Ben hala Çocuğum.

Bir kere,
Yüzümdeki çizgiler bana ait değil.
Sözde onları, yıllardan ödünç almışım.

Yok zerre teselli biliyorum.Ne başka ten'den ne de aşk'tan.
Kabulümsün sen.
Bir tatlı huzur almaya gelmiş olsan da Kalamış'tan.
_____________________________________________

Kendini açıyor İstanbul. Bir sisli sabaha daha.

çilingirlik meslek olmaktan çıkmış diyorlar
sanırım bu yüzden yardım isteyemediniz.
hem cumbalı hem de bahçe içi/müstakil
bir konumda olmali ki eviniz,
onca kapının kilidine meydan okuyup
bahçenin dışına sızmayı beceremediniz.

uzun çok uzun
bir yolculuktan geri dönecek diye içimdeki kadın.
Önce süpürdüm sokakları…sonra bütün kaldırımları yıkadım.
Evde havalandırılmadık tek bir oda kalmadı.
Duvarların hepsini bembeyaz a boyadım.
Raftaki kitapların...hatta kitaplardaki tüm satırların

Mücavir saha dışına taşmış
bir ahşap cumba haline dönüştüğünde
yaşanmışlıklar,
vaktiyle, o cumbaya
özenle yerleştirilmiş olan
küpe çiçekleri, ortanca

Hece veznine uygun değil ki duygularımız
Bütün kalıpların paçallandığı bir aruz.
Seviyorum sözcüğüne dönse bile dilimiz
Kalbimizi sevgiye doğru kıvıramıyoruz.
............................................................................................................ne yazık

ben yüksek ökçelerin kadınıyım

sakın benden sıfır taban şıpıtıklar giymemi isteme
hele ki düz ve bağlı botlar sakın haa
bağcıklarla uğraşamam kırılır tırnaklarım
evde terliksiz gezmek mi daha neler

Sizden;
Alkış rica ediyorum.
Ayakta.
Fonda;
En güzeli olmalı şarkıların.
Sazların ise; en ustası.