Milli Yemin Şiiri - Sadık Kocabaş

MİLLİ YEMİN
Hıyanet sofrası, kurulmuş darda,
Gafiller uyuyor, sarayda yarda.
Vatanın tapusu, kalmasın zarda,
Bölemezler vatanı, yıksalar dünyayı!

Lozan’ı dillerde, oyuncak eden,
Atatürk izinden, nefretle giden.
Üniter devlete, hıyanet neden?
Bölemezler vatanı, satsalar rüyayı!

Biri el uzatır, fitneye dalar,
Biri sessiz kalır, derin hülyalar.
Yandaşlar alkışta, boş bu kavgalar,
Bölemezler vatanı, kursalar kumpası!

Açılım diyerek, nifak saçanlar,
Milletin önüne, kuyu açanlar.
Zoru görünce de, elbet kaçanlar,
Bölemezler vatanı, atsalar nifakı!

Cumhuriyet kalem, sönmez ocağım,
Al bayrak altında, hürdür kucağım.
Gerekirse her an, çarpışacağım,
Bölemezler vatanı, atsalar hayayı!

Şehidin kanıyla, çizildi sınır,
Hainin defteri, elbet kazınır.
Bu aziz millet ki, sabırla tanır,
Bölemezler vatanı, çalsalar mayayı!

Doksan dokuz sayfa, hıyanet kusar,
Dilsiz şeytan olmuş, kimleri susar?
Gerçekleri yazan, neden mi küser?
Bölemezler vatanı, kursalar havayı!

Atatürksüz vatan, hayal kuranlar,
Cumhuriyet kalbine, hançer vuranlar.
Pazarlık masasında, dilsiz duranlar,
Bölemezler vatanı, satsalar davayı!

İnceldiği yerden, kopsun bu yara,
Düşürmeyiz Türk’ü, biz asla dara.
Hesabı sorulur, gelince sıra,
Bölemezler vatanı, etseler kavgayı!

Kalemsiz Şair der; yeminimiz hak,
Gelecek günlerin, ufku elbet ak.
Vatanın bağrına, şu mühre bir bak,
Kalemsiz Şair yazar, bozarlar duayı!