Milletin sesi Şiiri - Kemal Tekir

Milletin sesi

Devletin sahibi asil millete,
Ne illet,ne zillet, diyemez kimse.
Parmak sallayıp ta ayar veremez,
Milleti hor hakir göremez
kimse.

Sandıkta konuşur en gür irade,
Sözünü eğip te bükemez kimse.
Hakkın terazisi şaşmaz vakitte,
Adaleti eğip, bükemez kimse.

Emek, alın teri kutsal değerdir,
Hakkını gasp edip, yiyemez kimse.
Yoksulun sofrası duman tüterken,
Lokmasına göz dikip doyamaz kimse.

Birliğin harcıdır sevgiyle saygı,
Düşürmeyin kardeşi kardeşine.
Gece gündüz fitne fesatlık ile,
Bu ocağı nifakla yakamaz kimse.

Saraydan bakınca küçülmez halkım,
Gerçeklerii örtbas edemez kimse.
Yandaş sofralarla ,ihalelerle,
Kul hakkı yiyerek yükselmez kimse.

Adalet terazim eğrilmiş ise,
Hak diye önümü kesemez kimse.
Kalem susturulsa, söz hapsedilse,
Gerçeğin sesini boğamaz kimse.

Öksüzü,garibi küçümseyenler,
Yetimlerin hakkını çalan eller.
Sizi gidi sizi, ey had bilmezler,
Vicdan mahkemesinden kaçılmaz beyler.

Korkuyla yönetmek eski bir masal,
Bu halkı zincire vuramaz kimse.
Uyanır bir gün millet direnirse,
Önüne set çekip duramaz kimse.

Temiz toplumdur en büyük muradım,
Kirli düzenleri sevmez bu millet.
Hesap sorulacak er geç nihayet,
Boyun eğmez artık uyanmış millet.

Kemal Tekir
Halkın sesi