Sürükleniyorum Milaves,
Asırlık uçurumların kıyılarında sendeliyor ruhum,
Yaşamla ölüm arasındaki incecik çizgide kaybolup gidiyor benliğim,
Söylesene yürüyen cesetten nedir farkım?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Zaman her şeyi değiştirdiği gibi, insanların kişiliğini de erozyona uğratır. Hiçbir şey bıraktığımız yerde kalmaz.
Çok teşekkür ederim üstadım eksik olmayın yazım hataları için kusura bakmayın
Yorumsuzum bu şiire :((
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta