Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Karadeniz!

Yolu kim düşerse Karadeniz’e
Doğaya bakanı hayran bırakır!
Merak eşlik eder iradenize
Dağlara çıkanı hayran bırakır!

Karadeniz insanı yaz boyu çok çalışır
Kışın rahata erip mutlu olur yuvası
Soğuktan korunmanın yollarına alışır
Evleri sıcak olur, tezektendir sıvası

Karadenizliler!

Karadeniz insanını düşünün
Şakaları bambaşkadır onların
Kargadan tut gökte uçan kuşunun
Sakaları bambaşkadır onların

Uşağum oğlum yavrum ula sağa deyurum!
Gözlerunden öperum çok selam edeyurum

Senun kadar kıymetli mektubuni almışum
Hacan okudum oni çok hayrete kalmişum

Kandil Operasyonu münasebetiyle

Çekinmeden özgürce yerlilerin sürüsü
Çoban gözetiminde meralarda otlasın
Şu terör denen bela insanlığın virüsü
Mehmetçiği görünce cehenneme atlasın

Kangren olan yarayı pansuman eden kişi
Ya cana kast etmiştir veyahut tabip değil!
Bu işte kasıt yoksa, demek bilmiyor işi!
Merhameti marazdır, bilinçli habip değil!

Ozan Mikdadi

Ahir zaman çağıdır dünyanın şu deminde
Ölüm bile düşlenmiş hayatta kâr kalmamış
Sahibi yok mazlumun babasız yetimin de
Vatanından dışlanmış gidecek yer kalmamış

Doğru yazmıyor artık, hırsız olmuş kalem de

Kurt kaptı öküzleri!

Ayet ile sabittir nankördür insanoğlu!
Gönlünü alamazsın dünyayı versen bile
İyilikten anlamaz tam kördür insanoğlu
Ayakları altına her şeyi sersen bile!

Hele bir gel Kürt kardeşim yanıma
Benimle bir sohbet edecek misin?
Hainleri dürt kardeşim, tanıma
Hala peşlerinden gidecek misin?

Dilerim ki bana kulak vermeni

Hayatta neler, neler çattın ey kuru kafa
Bilir misin sen daha neler çatacağını?
Esamesi okunmaz gam keder hüzün cefa
Tahayyül edemezsin nerde yatacağını!

Ne boşuna halk oldun ne de doğdun kazara!