Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Derya’ya su taşıyor karınca kadarınca
Bunu çok mühim görüp birinci baptan sanır
Öyle odaklanmış ki, derya’ya da varınca
Kovasını bir gemi, kendini kaptan sanır

Nasihat eder durur ne had bilir ne hudut

Ölüyü çıkarıp asan zihniyet!
Mezarı da rahat bırakmadılar?
Hocaları asıp kesen zihniyet
Yazarı da rahat bırakmadılar?

Şapka zulmü görmüş millet bir dönem

Eskiden memlekette rahat nedir bilmezdik
Öyle de olmasaydı şu gurbete gelmezdik
Keşke gelmese idik açlıktan da ölmezdik!
Lahana, turşu, çorba unumuz mısır idi

Tarladan çıkan mısır altı ay yetmez idi

Ağaç yaşken eğilir öyle demiş atalar
Bunun geçerliliği maşrıktan garba olur
Elbet karşına çıkar işlediğin hatalar
Eğmezsen seni eğer, büyür de zorba olur

Hiçbir şey yapamazsan tabiatı alıştır

Kardeş olmak yetse idi
Habil, Kabil vuruşmazdı!
Eğer fayda etse idi
Aileler karışmazdı!

Dinde kardeş olun dedi!

Enisan ta kilitza enisan ta çayira
Asemune metesas, to merak kolizime
Ey kidi ta beziya borbatun sa bayira
Plestiya istibağo kabiyos cilizime
Ntemofa ta raşiya ey kidi kriyo nero
Azahances nto binum eteroyen etero

En ufak sarsıntıda CAM gibi kırılan dost!
Her hava şartlarında ÇAM gibi direnen ol!

Ozan Mikdadi

En büyük sorun!

Ruhun daraldıkça canın sıkılır
Sinede yalnızlık en büyük sorun!
Bir değeri kalmaz dünyan yıkılır
Yine de yalnızlık en büyük sorun!

Eşeğin işini öküz alınca
Dünya altüst olmuş bundan ötürü
Öküz, cahil kalmış işe dalınca
Sanki hep işleri almış götürü

İthal boğa gelmiş kapanmış hara

Çok uzadı bu zırıltı
Bazısının garazı var
Yükselince bir gürltü
Yüzde doksan arazi var

Yürü bana gayda çalma