Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Edep, haya, ar kalmadı, duygu yok!
Kalem mahcup şiir mahcup, ozan da!
Şefkat, ülfet, merhamet yok, saygı yok!
Kalem mahcup şiir mahcup yazan da!

Şeref, namus, haysiyette, gurur da!

Bazen durup dururken gözlerim sulanıyor
Boğazım düğümleniyor,
ağlayacak olurum
aklımı gönlümü yokluyorum
sebebini bilemiyorum,
kalbim hızlı hızlı atmaya başlıyor,

Kardeşlik yayılmış maşrıktan garba
Muhammed’ül-emin Resul olunca!
Ezeli düşmanlar son vermiş harbe
Muhammed’ül-emin Resul olunca!

Dürülüp kapanmış kara bir fetret

Kendin yediklerinden emin olmadan
Başkalarının içtiklerine karışma!

Her zaman her yerde martaval okur
Saçmalamasında üstüne yoktur!
Peşinden gidilmez kazdığı çukur
Takibi imkansız çarkları çoktur!

Dünya görmemiştir böyle bir tezat

Ne kadar incelikler var, Kuran’ı Kerimde!
“Sizin için Kısasta hayat vardır” yazıyor!
Gerçekten de hayat var bu ilahi terimde!
Bir yerde kısas yoksa tedhişçiler azıyor!

Dünyanın her yerinde zulüm edilmektedir?

Hece kafiye tamam, nakıstır kişiliği
Edebi yok arı yok sövgüyü şiir sanır
Birde erkeklik taslar, zahirken dişiliği
Cinsiyet adam etmez anır bakalım anır!

Sövüşmek istiyorsa bir şöförü sollasın

Bizleri bireysellik esir almış durumda
İstisna kaideyi bozmaz, çoğunluk böyle!
İnsanlık hiç kalmamış, varsa da uçurumda!
Gerçek iman edenler azmaz, çoğunluk böyle!

Hep kendini düşünen yapayalnız kalmakta!

Kimi Harun gibi
Kimi Kur'an gibi
Kimi Turan gibi
Kimi Karun gibi
Kimi Şaron gibi
Kimi sorun gibi

İtibar düzeyleri her ne olursa olsun
Aynı düzlemde olur iki komşunun hali
İlişkiler düzelsin, gönüller sevgi dolsun
Biri çoban olsa da, diğeri de bir vali

Çevremizden habersiz bir hayat yaşıyoruz.