Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kimi şaşkın kimi taşkın kimi der ne oluyor
Hal böyle mi devan etsin kendine gel uşağum!
Zengin pişkin, fakir düşkün, hep arada kalıyor
Kul böyle mi devam etsin kendine gel uşağum!

Bir olalım kopmayalım birleşmeli gücümüz

Kimi şaşkın kimi taşkın kimi der ne oluyor
Hal böyle mi devan etsin kendine gel uşağum!
Zengin pişkin, fakir düşkün, hep arada kalıyor
Kul böyle mi devam etsin kendine gel uşağum!

Muktedirsen zulmü düzelt elinle!
Mazlumdan yardımı kısma uşağum!
Gücün yetmiyorsa söyle dilinle!
Zulme sessiz kalıp susma uşağum!

Gönül kafesine adalet doldur!

Terör diye............yutturdular......çeteyi...............kuran onlar
Yutturdular..........el altından.......sinsice..............vuran onlar

Gayri memnun mükedder bir kitle var hep zırlar
Uyduruk yalanlara yalan katar utanmaz!
Gece gündüz durmadan pusu kurup hazırlar
Namuslu insanlara çamur atar utanmaz!

İnsanı insan yapan, çok incecik bir zardır
Ar perdesidir bu zar, birçok insanda vardır
Haya, edep, utanma, genel anlamda ardır
İnsanı hayvanlardan ayıran ince hicap

Kim ne derse desin senden maada
Bildiğinden cayma pişman olursun!
Dönüp dolaşırsın dar bir sahada
El sözüne uyma pişman olursun!

Tarcın almak istedim bir dükkana girmiştim
En güzel bir şekilde önce selam vermiştim

Beklediği av bendim artık yakalamıştı

Yalakalık bir yaşam biçimine dönüştü
Bu dünyanın çivisi çıktı uyanın artık!
Bilenler suspus olup bilmeyenler konuştu
Toplum bundan mustarip bıktı uyanın artık!

Saflar sıkı olunca şeytan girmez araya
Düşmanlar bunu bilip planlar kuruyorlar
Bir yere girecekse fitne sokar oraya
Onların sayesinde araya giriyorlar

Nefret tohumlarını ekmeye çalışırlar