Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İneğe gözlük takıp kandırmaya çalışan
Her şeyin hilesini hurdasını alışan

Çayır çimen izletip, fazla süt alacakmış

Dünya için kafayı yormak fıtri bir olay
İnsanca yaşamalı,insanca ölmek gerek!
Yaşayan didinmeli maişet değil kolay!
Muhim olan helalı haramı bilmek gerek

Kazancı bir insanın sadece çalıştığı

İlmi yok irfanı yok!

Hakarette mahirdir yalın kalem dolaşır
İlmi yok irfanı yok boşa kafa yordurur
Kendince bir yol tutup uyarmaya çalışır
Batılı savunurken gerçeklere kör durur

Kurtuluş reçeteniz neyse onu getirin
Hamasi nutuklara iltifat eden olmaz!
Açık seçik söyleyin pot kırmayı bitirin
Kekeme tutuklara iltifat eden olmaz!

İman sahibi

İnanmış insanların hoş olur bakışları
Feraset gözlüğünü takar imanı sahibi
Müşahede ettikçe İlahî nakışları
Teslim olup ibretle bakar imanı sahibi

Yok iken bu alemde var edilmiştir insan
Geçmişi dünü böyle, insan demek bu demek
Hem “En Güzel Şekilde Yaratılmıştır” insan
Şerefi şanı böyle, insan demek bu demek

Eşref-i mahlukattır insanın yeri başka

İnsanlar!

Kıyamete ramak kala, muttasıl
Birbiriyle vuruşuyor insanlar
Bizâtihi elleriyle velhasıl
Yıkım için yarışıyor insanlar!

Varlıklar arasında insanlar da var imiş
Nesli mi tükenmiştir sanki kalmamış gibi
Herkese yeten dünya belki de çok dar imiş
Sözüm ona kendine bir yer bulmamış gibi!

Çirkefin kötülüğün her türüne bulaştı

"İnsanlar uykudadır, ölünce uyanırlar"
Apaçık ayan beyan, Uyan ey gafil uyan!
Bir gün ya da daha az kaldıkların sanırlar
Öyle sanır gün sayan, uyan ey gafil uyan!

Dünya zindân gibidir Müslümân’a karanlık!

Bu milleti dininden koparmaya çalışmış
Ultra-laik Kemalist insan müsveddeleri!
Vahşilik ve gaddarlık son noktaya ulaşmış
Ultra-laik Kemalist insan müsveddeleri!

Gayriinsanî nice işkenceler ettiler