Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Üçkağıtçılar!

Hayal dünyasında sanal alemde
Dolaşıp geziyor, üçkağıtçılar!
Düşündüğü gibi oynar kalem de
Hikaye yazıyor, üçkağıtçılar!

Üçkağıtçılar!

Çoktur hile ile yolunu bulan
Cinci oluverir üçkağıtçılar!
Hoca sanılıyor sakalı salan
Dinci oluverir üçkağıtçılar!

Üçkağıtçı Vezni aher

Üçkağıtçı sinsi olur her daim işi hile
Sinsi olur arkadaşlık kurulmaz tilki ile
Her daim kurulmaz dostluk, hele de bile bile
İşi hile tilki ile bile bile dolaşma

Uçurdum elimden gençlik kuşumu
Zaman akıp gitti geçti ne çare
Kabusa çevirdim ömür düşümü
Zaman çekip gitti biçti ne çare

Saç sakal ağardı döküldü dişler

Adam bakmış acı acı
Ne var dedim ihtiramla
Yakışmıyor sana hacı
Yaşayamam bu dramla

Kılanların hakkında bir fikri var
Tenkit edip kırışıyor ukala!
İblisin bir Euro, Dolar zikri var
Derken yüzü buruşuyor ukala!

Umursayan yok!


Herkes bir başına kendi derdiyle
Kıvranıp dururken umursayan yok!
Toplum yozlaşırken her bir ferdiyle

Tükendim!

Çaktırmadan gelip geçti seneler
Ardı sıra sayamadan tükendim!
Bakakaldım boşalırken haneler
Gafletimden ayamadan tükendim!

Bakış açılarımız çeşit çeşit olsa da
Aynı istikamete bakmayı da biliriz
Farklılıklar bizleri hayretlere salsa da
Her türlü sıkıntıdan çıkmayı da biliriz

Hayatını heba edip bitirdin
Mutlu olup gülemedin, tövbekar!
Her nimeti vara yoğa yitirdin
Kıymetini bilemedin, tövbekar!