Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Düşenin dostu olmaz!

Bankadan borç alarak biri iş kuracakmış
Gerçekçi olmak gerek boş hayaller var olmaz
Dostu varmış çok iyi başında duracakmış
Ah bir bilse dostumuz elin oğlu yar olmaz

Çocuklar!

Fiziki oyun yok ne oyuncağı
“Taplet”le odaya girer çocuklar
Ne kaydırak bilir ne salıncağı!
Kendini koltuğa serer çocuklar

Güvenme dünyaya ne de malına
Kurtarmaz ki ölüm çattığı zaman
Azrail konunca bir gün dalına
Ölüm pençesini attığı zaman

Döşünde Azrail nefes kesilir

Quickpost this image to Myspace, Digg, Facebook, and others!

Bir kere niyet etti her şeye rağmen gider
Bildiği tek bir şey var yol yürümekle biter

Aslında gitmesini gerektiren şey yoktu

Yaş altmış üç ömrümün uzatmalı bölümü
Mevsim kış zemheride, üşüyüp donuyorum
Bir kolum gökyüzünde bekliyorken ölümü
Bir ayağım çukurda semazen dönüyorum

Geçen geçti denilmez bedeli ödenecek

Ahirettir konumuz Muhterem Müslümanlar!
Dünya araya girdi aklımızı çelmiştir
İman edenler bilir, ne dediğimi anlar
Münafıklara yazık, gafletlere dalmıştır
İnanacak gün gelir o zaman geç kalmıştır

Uyku çöktü bedenime
Gözlerimi açamadım
Veda ettim gidenime
Ben gitmekten kaçamadım

Dünyaya kandığım kadar

Firavun sofrası her şeyi varken
İştahım yok deyip, ilenenler var!
Niceleri var ki geçimi darken
Bir parça ekmeği dilenenler var!

Komşusu inlerken, kendisi doyar

Kıvrandın durdun

Bunca keder ile kıvrandın durdun
Kim senin derdini bilir Mikdadi?
Hep ağlayıp yazdın, ne fayda gördün
Kim senin sözünü alır Mikdadi?

Aklımda iken Çaykaram
Uyku bana olur haram
Her saniye buram buram
Kokusu burnumda tüter

Bu ayrılık bana ölüm