Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ayrılık


Gönül hasret çekip bekler visali
Alıp beni ilden ile sürüyor
Leylâ’yı arayan mecnun misali

Yaş altmış üç ömrümün uzatmalı bölümü
Mevsim kış zemheride, üşüyüp donuyorum
Bir kolum gökyüzünde bekliyorken ölümü
Bir ayağım çukurda semazen dönüyorum

Geçen geçti denilmez bedeli ödenecek

Düşenin dostu olmaz!

Bankadan borç alarak biri iş kuracakmış
Gerçekçi olmak gerek boş hayaller var olmaz
Dostu varmış çok iyi başında duracakmış
Ah bir bilse dostumuz elin oğlu yar olmaz

Çocuklar!

Fiziki oyun yok ne oyuncağı
“Taplet”le odaya girer çocuklar
Ne kaydırak bilir ne salıncağı!
Kendini koltuğa serer çocuklar

Güvenme dünyaya ne de malına
Kurtarmaz ki ölüm çattığı zaman
Azrail konunca bir gün dalına
Ölüm pençesini attığı zaman

Döşünde Azrail nefes kesilir

Quickpost this image to Myspace, Digg, Facebook, and others!

Bir kere niyet etti her şeye rağmen gider
Bildiği tek bir şey var yol yürümekle biter

Aslında gitmesini gerektiren şey yoktu

İçi yanan herkesin Bayramı kutlu ola


Barışa yatkın iken milletimin doğası
Köylü efendi imiş yani beyi, ağası
Haciz geldi çiftçiye kurban gitti boğası

Glopal dediler kafam karıştı!
İnansam mı artık, inanmasam mı?
Silah zoru ile dünya barıştı
Donansam mı artık donanmasam mı?

Barış ne güzel şey hep böyle kalsa!

Elime batıyor gül dikenleri
Gül olur izlerim işte ben buyum
Severim sevgiyle dil dökenleri
Bal olur sözlerim işte ben buyum

Çiçekler çizerim dökülen kandan

Nasıl memleketin hali ahvali
Yazar mısın dostum durumlar nasıl?
Nasıl yönetiyor padişah, vali
Kızar mısın dostum durumlar nasıl? ..........Ozan Mikdati

Bir diktatör var ki, oturmuş başa,