Mihrican Karaca Şiirleri - Şair Mihrican ...

Bir defa sözlerimi dinlersen
Neler çektiğimi anlarsın.
Bir defa gözlerime bakarsan,
Seni nasıl sevdiğime şaşarsın.
Bir defa ellerimi tutsan
Aşkın ateşinden yanarsın.

Şu amansız illet bırakmıyor yakamı
Öyle bir dert ki bulamadım devamı
Yatağım taş oldu deliyor sırtımı
Gidiyorum dostlarım allaha ısmarladık

Kimseye belli etmeden öleceğimi

Bir hasret lik tir ki
Çekmeye hüküm giymişim sanki.
Yıllarca duyamadım seslerini
saramadan sineme doya doya.
Hepsi düşman gibi bakar oldular,
İçlerindeki nefretin nedenini anlayamadım.

Rüyama girdin yine bu gece,
Biraz zahmet oldu sana ama,
Benim tutunacak bir dala ihtiyacım varya şimdi
acaba malum mu oldu sana da ihtiyaç duydun bana.
Birşeyi anladım,ana gibi yar olmaz derlerya,
Oluyor,komşunun kızı senden çok kayırıyor bana

Mihrican karaca'dır benim adım,
Manisa gördes Kıran köylüyüm.
Dört tarafı dağlık olan
Çukur bir o kadar yamaç yerleşimdenim.
Bazıları sıcak,bazıları soğukkanlıdır
Menfaat için ararlar birbirlerini.

Asi olup,isyan etsem, ne fayda
Bilirsin,ben sensiz nefes bile alamazdım.
Sen gidince sevdiğim uzak yerlere
Can bedenden firar etmiş,ne çare.

haram sayardım yaşamayı kendime,

Beni kırma hadi bir gün daha kal,
Zoruma gider oldu artık ayrılıklar.
Gidersen birdaha seni göremeyeceğimi biliyorum
Onun için,gözlerine uzun uzun bakıyorum.
Bana en büyük ödülü ver hadi,
GİTME!

Geçtiğim yollar
Dikenli taşlı
Seni aradığım
Sorduğum yüzler
Çatık kaşlı
Susmayın konuşun

,
Bir seher vakti,değirmenin oradan
Güneşin doğuşunu seyretmek.
Ve günü başlatıp sahile doğru inerken,
Martıların,denize davetini dinlemek.
Öğledewn sonra mangalı yakıp,

Şimdi başkaları geziniyor
Bıraktığın sokaklarımda
Benim günahım oldun
Akmayan damarlarımda
Seni beklediğim köşelerden
Artık el alem çıkıyor