Sanki ne yeri var,ne yurdu
İki ev arsını mesken tuttu.
Bizimkileri görünce otlakçı
Cebindeki sigarasını unuttu.
Kara kuru kurnaz biridir
Bir gün doğduğunda
Sarılırsın o bembeyaz kundağa.
Melek gibi mutluluk dağıtırsın
Efkarından değildir ağlarsın.
Mutluluktan değildir gülersin
Sonra kendinen geçer uykuya dalarsın.
Yollarıma dizildin bu gece
Kaldırımsız,taşlı sokaklarıma.
Sen vardın aklım da,bir de
Boş ama hoş sözlerin.
Taş oynar dı yerinden de
Ben kıpırdamaz dım.
Tarla tapanda büyümüşüm,
Kibar değil yozum biraz.
Benden iltifat beklemeyin,
O sözleri hiç duymamışım ben.
Sevgi şefkat görmemişiz,
Kırık aynalara yansıdı
Sözlerden yorulmuş yüzler.
Bugünden de beter günler
Yola çıkmış geliyor kapıda.
Umutlarım düşmüş bataklığa,
Mahpusluğa zorluyor,kara gecelerim.
Gözlerini yüreğime hapsettim,
Aşkının olduğu yere.
Acımasızlığı zalimlere devrettim,
Kendine zulüm edenlere.
İşte bak ben, yeni benim
Kendimin değil,yalnız seninim.
Seni kimseye soramadım
Gidişini kötüye yoramadım.
Yüreğim kanadı da saramadım
Bir sen vardın,birde sen.
Gün geldi sana darıldım
Ne bir oyuncağa sarıldım.
Seneler geçip gitmiş,
Farkına bile varamadan.
Yaşananlar mağzi olmuş,
Daha hiç bir şey yaşayamadan.
Saçıma ilk yıldız düşmüş,
Yolun yarısına bile varmadan.
Ne baba ocağında bulundum
Ne ana kucağında avundum
Nede yaşamımda huzuru buldum
Acizene dünyanın mazuru olmuşum
Anlatamadığım duygularımı yaşamak
Sana ne kadar kızsamda
Hakaret edip söz saysamda
Bile bile kalbini kırsamda
Yüzüne bakınca dayanamıyorum.
Bana ihanet etsende
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!