Mia’ya…
Garaj boşluğunda
yapayalnız…
Soğuk metalin arasında
küçük bir nefes,
Korku dolu küçük bedeni
sahiplendi bir yürek.
Isıttı koynunda
üşüyen sessizliği,
Bir ad koydu
umuduna…
Sahiplenen o ses
koyulan adı bildi.
Bildikçe büyüdü
içindeki ışık,
Mutluluğu adı bildi
ve büyüdü pençeleri…
Kayıt Tarihi : 28.06.2026 02:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Kedime…
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!