Ahtapot kollarıyla sarmasın dünyayı,
Terör denilen o tek dişi kalmış canavar.
Aç kalınca onlar da kollarından yiyerek yaşarmış,
Teröristlerde aynı birbirini harcarmış,
Çözülmeye çalışıyor çözülmeyip düğümleniyor,
Sormayın bana neden kırgınsın diye,
Kırgınım dünyaya bu savaşlar niye.
Dünyamız emanet yaratandan bizlere,
Ölümlü bu dünyada gelelim kendimize.
Ne zaman kurtulacağız bu karmaşadan,
Yetmedi mi terör denen canavar?
Dünyada nedir bu ettiklerin!
Kurulsaydı eğer bir terörsavar,
Tüketirdi seni yok ettiklerin!
O şansın bak bir gün çekip gidecek,
Hayatla barıştım nasıl da sandım,
Yaşamın sinsi o gönlüne kandım,
Öyle acıyor ki mahsun yüreğim,
Güzel bir kaç sözü duymak isteğim.
Neden harcıyorsun felek dünyamı,
Derler dünya hancı biz de yolcuyuz,
Kader kederlerle tüketir ömrü.
Kadersizin benzi solmuş hep sorunluyuz,
Hayatlar hep roman olmuş bitmiyor özrü.
Yaşamın penceresinden bakar geçeriz,
Bu dünyada nedir paylaşılamayan,
Nedir bu kavga gürültüler,
Oysa paylaşmak öyle güzel k,
Öyle mükemmel ki dostluğu yaşamak.
Geli bu günden başlayalım,
On Nisan polis haftası mutluluklar sizlere,
Gerçek polis maksadı huzur vermek bizlere.
Sorumluluk almayan hiç polis olmamalı,
Kalbi sevgi dolmayan mesleği almamalı.
Kutlu olsun gününüz dürüst olan polsler,
Bir çiçek kokusu tüterken gece,
Yüreğimde sevda olur bilmece.
Bir martı kanadı taşır gönlümü,
Ruhumdan silerek atar hüznümü.
Doğaya aşığım dalda çiçeğe,
Kaldırarak başımı gökyüzüne bir baktım,
Yıldızlar ışıl ışıl gözkırparak bakıyor.
Meydan okuduğunu o an hemen anladım,
Hüznünü karanlığın hep içinde saklıyor.
Soruyor nedendir bu yaşanan düşmanlıklar,
Derler dünya hancı bizde yolcuyuz,
Kader, keder derken geçer ömrümüz.
Halkın benzi solmuş, biz sorumluyuz,
Hayatı yitirir geçer ömrümüz.
Yaya yürür, bakar geçer görmeyiz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!