Kınamayın dostlar, zalim diyerek,
Benim de göğsümde çarpan kalbim var.
Boynumu o soğuk taşa eğerek,
Her gün bin umudu gömen elim var.
Sanma ki bu yürek duymaz sızıyı,
Her gün ben okurum taştan yazıyı.
Görürüm arkada kalan kuzuyu,
Dile dökülmeyen nice halim var.
Kazma, küreğimi lanetleme hiç,
Gerçekler ortaya dökülür er geç.
Dünyamız bir handır, misafir de geç,
Yalandan gerçeğe geçen ilim var.
Toprakla örtülür hırs, çaba, gurur,
Zengin de fakir de yan yana durur.
Azrail gelip de saati vurur,
Sessizce bekleyen bir menzilim var.
2017, Üsküdar
(Ay Vakti Dergisi sayı: 167)
Şahin Cahit YanıkKayıt Tarihi : 21.05.2016 16:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!