Meydan Şiiri - Sadık Kocabaş

MEYDAN :
Bilgi pınarına gönülden eğildim,
Eğitim gücüyle ilme değindim.
Kör nefsi terbiye ettikçe sevindim,
Gerçeğin yoluna o an yaklaştım.

Toprakla bir olup ter döktüğümde,
Ekmeği yoksulla bölüştüğümde,
Kötülük bendini tek tek yıktığımda,
Sabır dünyasında öyle devleştim.

Cahil meclisinde sessiz kalmayı seçip,
Bilge dostlarla candan dertleştim.
Geçici heveslerin içinden geçip,
Ruhun derininde tam derinleştim.

Gözü boyalılar baksın yukarıdan,
Gördükçe kendini yüce sayarmış.
Korkmazlar nedense yüce Yaradan'dan,
Zulmü kendine tek hece sayarmış.

Eğri olan elbet yolda kırılır,
Menzile varmayan mürşit yorulur.
Hesap defteri bir gün dürülür,
Hain olan korku içinde uyurmuş.

Hakikat bahçesi solmaz bir çiçek,
Yalanın maskesi er geç düşecek.
Vade dolduğunda her can göçecek,
𝓚𝓪𝓵𝓮𝓶𝓼𝓲𝔃 𝓢𝓪𝓲𝓻 böyle diyormuş.