Mevzu Vatan İse Şiiri - Baki Ortak

Beni bilenler bilir,
kan dökmeyi sevmem ben.
Lakin mevzu Vatan ise,
merhametim susar,
dünyayı kan gölüne çeviririm.

Elim kana yatkın değildir,
parmaklarım tetikte uyumaz.
Ben bir çiçeği incitince
gözleri dolanlardanım.

Bir serçenin kanadı kırık diye
gökyüzüne küsenlerden,
bir annenin ahı yükseldi mi
yüreği daralanlardanım.

Kan akıtmayı seven
biri değilim,
hiç olmadım şimdiye dek.

Ama…
Mevzu Vatan ise —
dünyayı kana boğarım.

Hevâ-yı cânıma kan sevdası düşmez ey felek
Gül incinse ağlarım titrer içimde bir yürek
Benim mizacımda yok zulme meyil kine emek
Lâkin söz vatansa susmaz bu dil durmaz yürek
Zira vatan aşkı candan ötedir candan gerek

Lakin…

Mevzu Vatan ise —
suskunluğum biter.

Toprak konuşur o vakit,
şehitlerin dili çözülür,
mezar taşları doğrulur
ve adımı çağırır.

Bir damla kan dökülse sızlar göğsümde vicdan
Yetim ahı yükselir geceye çöker duman
Barış ister bu gönül ama boynu bükük san
Teslimiyet değil bu onur ister her zaman
Zulmü boğan direniştir yazgıyı bozan ferman

O zaman yumuşaklığım
dağlara çarpar,
merhametim çelik kuşanır.

Toprak dile gelir şehit sesinde bir an
Bayrak olur gölgemde kefene sarılı can
Ana sütü kadar helâl bu dava bu meydan
Gerekirse gök kızıl yer titrer çağlar her yan
Çünkü vatan söz konusuysa susmak olur isyan

Çünkü Vatan —
sadece bir kelime değildir;
anamın diz kapağındaki yara,
babamın alnındaki çizgi,
çocuğun yarım kalan uykusudur.

Vatan,
ezanla bölünmüş sabahlardır,
bayrakla örtülmüş tabutlar.

Merhametim çiçekti vatanda çeliğe döndü
Sükûtum fırtınaydı vakti gelince göründü
Düşman gölgesi düştü dağlar saf saf örüldü
Bir adım geri yoktur kader çizgisi ördü
Bu yolun bedeli candır can ile mühürlendi

Ben barışı severim,
ama diz çöken barışı asla değil.
Ben sükûtu bilirim,
ama teslimiyeti tanımam.

Mevzu Vatan ise —
gölge olmam,
duvar olurum.

Mevzu Vatan ise —
susmam,
çağlarım.

Ve gerekirse —
dünyayı bir kan gölüne
çeviririm.

Çünkü o kan —
zulmün değil,
direnişin bedelidir.

Ben kana değil,
onura bağlıyım.

Bunu bilin..

Bilmez Vatan sızlar bu sevda şiirden uludur
Vatan için dökülen kan arşa yazılmış kuldur
Ne kinle ne hevesle bu duruş iman yoludur
Barış bizim özümüz fakat hudut namustur
Vatan söz konusuysa — dünya kan gölü olur

Adım bir mısrada saklıdır,
bir dağın gölgesinde yankılanır:

Kul Ortak der ki; —
Vatan söz konusuysa
şiir biter,
yemin başlar.

KUL ORTAK