Mevsimler Bende Şiiri - Nafiz Faik Erbaş

Çiçeklerim açınca, bahar gelir her yana
Keşke yetse ömrüm, dokunsam her mevsime
Çabucak solar renklerim, dökülür kokularım
Ömrümün son durağı bir güz akşamında
Yeşilden sarıya dönen içimin yaprakları
Kızıla çalan akşamlarda, turuncuya karışan duygularım
Ve savurur hüznümün rüzgârları...

Soğuk beyazlar düşer zamansız sabahlarıma
Donar dallarımda uçuşan son rüyalar
Bir kış gecesi gibi ağırlaşır adımlarım
Rüzgâr kesilir, hüzün bile buz tutar yavaşça
Toprak dalar uykuya, saklanır her hatıra

Derken yağmurla yağan akşamlar düşer düştükçe toprak kokar her yer,
işte bahar gelir yine, gelir yine her yana
Açar çiçeklerim yeniden, canlanır her yanım
Sararmaz, solmaz bu kez, dökülmez kokularım
Çünkü mevsimler bende, ve ben dönerim bahara
Her dönüşüm yeniden bir başlangıç olur,
Ta ki son güz akşamına dek...