Zaman hazanın en sararmış yerinde,
Gülün zamanı da geçti,
Bugün ağlama mevsimi, gülmenin değil.
Avuçlarımızda anca en acıklı hatıralar,
Ve boş yere harcanmış sevmelerden geriye kalmış pişmanlıklar.
Hayıflanmalar.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta