Mevlüt Yanar Şiirleri - Şair Mevlüt Yanar

Ne biçim hastalıksın kalabalık dostusun
Gözlerimden yaş akar ciğerlerim sökülür
İlaçlar içınce sen bir haftada gidersin
Mafsallarım ağrıyor her organım dökülür

Ocağın sönsün senin maskara olasıca

ha san bu dünyayı gölgelik durak
ha san bu dünyayı doludur firak
Bırak be kardeşim tasayı bırak
Ölmüş arkadaşım yaşdaşım Hasan

İlkokulda bile yazdık okuduk

Zamanın paşasına kaside yazan Tıfli
Ödül beklemektedir
Ama Paşa pek muzip
Bir semer getirterek veriverir Tıfli'ye

- Şiirin pek güzeldi

Tanrılar insanlara benzer
Eksiklidirler
Olimposta.kazdağında gezerler

Gavs Kutup ve Evliya
İnsanlardır güya

Sadece şiirlerini sevdim
Güzel de konuşurdun kelimeler uyduruk olsa da
Bazılarına haddini bildirdin
Uzaklardan geçen krizleri davet ettin
Yüreğimize indirdin

Duygularını koy kör sepete
Aklını as en çürük çiviye
Mührünü bas
Demokrasiye

Kar taneleri temiz

Şehir ve insan
Ve isyan
Binalar insanlar üst üste
Burada geçmez yaz

Arabalar ve bacalar kapkara duman atar

İçimdeki şeytan hergün her saat
Vesvese üretir yer beni beni
Saat çalışıyor tiki tiki tak
Zaman da yıpratır yer beni beni

Hayalimde yer yer uzun selviler

Adı yüksek bilim kurulumu böyle bir şey mi
Yoğolasıca ülkeye derttir
Halkın parasıyla halkı hor görmek
Ne demektir

Bilimde onun adı da yoktur

Bıkkın kelimeler,bitkin yazılar
İçimden sevdayı aldı götürdü
Gönlümde yapılan kaçak kazılar
Tarih öncesine daldı götürdü

Demedim güllere severim diye