Sen beni özlemedin öylemi ele gözlü
Ben seni çok özledim
Kalbimdeki rasathaneden
Hep aşkımı gözledim
Sen hasta oldun ya yar
Uçup gitti yaşama sevincim
Sen hasta oldun ya yar
Zar zor atmakta kalbim
Sen ayağa kalk haydi
Nasılsın derler insanlara karıştığımda
Cevabım hep iyiyim
Kendi kendime kaldığımda
Görüyorum ki serseriyim
Çalışıyorum neler yazmayı hayalliyorum
Sevdam yola çıkınca bensiz
Üşürsün aşarken belleri
Ya da kızgın çöllerde
Susuz kalırsın
Birde yolun düşerse kutba
bildim sevgi sadece bir sanı
kahrolası kuruntu aklı eline aldı
yürek severken delice
benim can yoldaşım nefret ederim sandı
ve her şey ve hayat güvensiz kaldı...
Kar yağmadı bu diyara yar ise hiç yağmadı
Bulutlar sevgi dolu kimse çıkıp sağmadı
Oysa gönüller muhtaç gönüller sevgiye aç
Sevdalar çaresizdir kalbe ruha ağmadı
Otuz yıldır benimle kah güldün kah ağladın
Gelecek diye birgün mutluluğu aradın
Ömür böyle geçecek galiba sevdiceğim
Sadece şünu bil sen ey sabır küpü kadın
Gönlümün ortasında çakılı durur adın
Bu halde yaşadım ben ve böyle gideceğim.
işte yaşamaktayız bu anı da
yalnız sessiz
kucağında bilgisayar
esintisiz
oysa özlenmektedir gürültü
Sevgi sarmalları içindeyim ben
Öncelikler bazan karmakarışık
Üç adım sağdayım iki de solda
Kumsalda uzanmış yatıyor mantık
Konuşup birşeyler sorsam birine
İnsanların güzeli
Yakup oğlu Yusufu
Yolda görünce biri
Heyecanla bağırdı
-Seni seviyorum seni seviyorum
Ey vaktin peygamberi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!