Gündüzleri kalabalık ve cızırtılı bir metropoldeyim,
geceleri nispeten daha sessiz, sakin.
Rüzgarın konuştukları da hep aynı.
Bu metropolde beynim
asfalt yığınlarının altındaki kanalizasyonlar gibi,
vücudum şuursuzca dikilmiş
taş yığınlarından farksız.
Bir an bu kalabalıktan gözüm seni seçti.
Baktılar sana.
Sende bu kokuşmuş metropolün içindeki,
pırlanta güzelliğindeki,
sağır ve gözü görmeyen,
zincirlerine bağlı "işçi"lerdenmişsin.
Kayıt Tarihi : 14.3.2026 02:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Farklı bir maske altından yazılan bir deneme
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!