Gündüzleri kalabalık ve cızırtılı bir metropoldeyim,
geceleri nispeten daha sessiz, sakin.
Rüzgarın konuştukları da hep aynı.
Bu metropolde beynim
asfalt yığınlarının altındaki kanalizasyonlar gibi,
vücudum şuursuzca dikilmiş
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta