Metin Toprak Şiirleri - Şair Metin Toprak

hüzün bulutlarını dağıtan
o yalnız gecelerde
sımsıkı sarmalayan
ısıtan

pır pır çarpan

ne doğan anladı
ne-uzun süren vade bitiminde-ölen
beşer denilen
ne idiği belirsiz mahlukatın
enini,boyunu

Bugün
Alışılmış günler değil artık
Düşüneceksin.

O eski günler artık uzakta
Ne çocukluğun

Arı
Bal alacağı çiçeği
Karı
Sırtına bineceği eşeği
Bilir

Evrime karşı gelenler önce
Bir bir evrimleşmekteler
Kârı görünce

Kişiye özel değil hiç
Hicivli dizelerim

Uleen Ferhat!
Ne çok imrenmiştim sana
Ne büyük aşk bu ya..
Demiştim

Delmesemde dağları

Bizim içinse
Bunca mihnet
Ve onlara ise
Onca nimet
Nasıl bir taksim bu?
Bilinmez.

Yağmur ol
Kıraç toprağıma çisil, çisil ak
Fırtınaysan
Beni yapraksız ağaç
Ele güne muhtaç
Ve sel olup yıkacaksan bendimi

Mümkün değil
Aynı yağmur damlasıyla ıslanmamız
Ama
Aynı koşutta düşen birer damla olur belki
Kolumda kolun
Omuzumda başın

Bil ki
Bir bulut misali, yaşam
Akıp geçer
Kah aheste
Kah hızlı süvari
Tutsam dersin tutulmaz