Ben şiir gibi severim gülüm
Şiir tadında öperim sevgiliyi
Sineyi yârda
Yaşar yüreğim ölüm içinde ölüm
Ben şiir gibi severim
Bülbülün güle sindiği gibi
Alem malumun dünya gözüne ayan
bozulmuş ademle yoğurduğun saf mayan
benimki ahvali dünya sana etmektir beyan
bir çeki düzen ver dünyaya kula yarab
ismi azimşahın anılırken her dilde
Yürek dumansız ateş yanıyor
Bedenimde kara kış
Ruhum üşüyor
Baharı özledim
İçim üşüyor
Çiçekler giysilerinde açsın
Bilirim iflah etmez bu yara beni
Bulunmaz alemde bir lokmanı saracak
Ancak ilahi bir rahmet bir şifa sara beni
Seninle sonum nereye nasıl varacak
İşte gidiyorum.
Ne varsa benden aldığın
Şad ak hiç kurumadan şad ak gönül Irmağı
Kainat ötesinde mutluluklara Eriş
Sen bilmezsin gönül denen ağaçtan dal kırmağı
Seninledir en güzel sevgiden alışveriş
Yazıldığı kadarıyla ol kuranı kerimde
hak yolunda can verene mevla vermiş bu şanı
ifadeyi şehadet bu ilahi terimde
mevlaya ölen mevladan alıyor bu nişanı
Rayına oturmuş dönüyor dünya
Günahı sevabı düşünenmi var
İnsanlık nefsini deniyor dünya
Tanrıya hesabı düşünenmi var
Mevlaya \\ \\
Birgün öleceği gelmez aklına
Kimi aç perişan üşür kış günü
kimi sosyetede lüksün üzgünü
kimi yoksul yaşamanın ezgini
kimi varki tok hayatın bezgini
yalın ayak çıplak fakir çocuğu
Hiç kimsenin malını çalmadık
Hiç kimsenin canını almadık
Ne tecavüz ettik namusa ırza
Ne bir edepsizlik kürrey’i arza
Biz ne bir canilik yaptık
Ne bir hırsızlık
sensin bütün bu alemin gözündeki tek nuru
canlar sanadır sana feda ya resulullah
sensin sen kainatın değişmeyen onuru
her ibadet seninle eda ya resulullah
sen çektin bu dünyada en kocaman zahmeti
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!