Munzur dağlarının gülleri solmaz
Kimsenin ettiği yanına kalmaz
Bizim başımıza efendi olmaz
Dağlarda şahlanır özgürlüğümüz
Munzur suyu akar gider durulmaz
Bir gül daha soldu gönül bahçemde
Ektiğim goncayı derdirmezlerki
Hüsrana uğrarım sevdikçe yürek
Bu kalbi murada erdirmezlerki
Ne zaman bir Leyla sevecek olsam
Eremedim ben aşkınla murada
Sen yar olduğuna kutlu ol gülüm
Kanasanda içimdeki yarada
Ah gelmez dilimden mutlu ol gülüm
Hasretinle yaşamaya çalışırım
Bundan böyle huri başı çıksa karşıma
Göz ucuyla bakan namert olsun payıma
Girişleri yasakladım gönül çarşıma
Artık aba yakan namert olsun payıma
Mavi,yeşil,ela gözlü biride olsa
Gözyaşlarım sel’e dönmüş akmakta
Adına aşk denilen o pınardayım
Bendi,bedeni,ruh’u,can’ı yakmakta
Bir ahu’nun gözündeki nârdayım
Yanıyor bedenim,yanıyor tenim
Sanmaki mümkün olur aşkımdan kaçmak
Nere gitsen doğarım karşına senin
Tek yolundur gönlüme gönlünü açmak
Gözlerini boğarım yaşına senin
Bu aşkın tek kaderi kalbin visali
Yeltenirsem sana şiir yazmaya
Hangi şiir seni paklar ki çocuk
İnsanlık yaresi başlar azmaya
Hangi vicdan bizi aklar ki çocuk
Yad oldu doğduğun vatanın yurdun
Şair’in çehresinde çile ırmağı akar
Gözlerinde elemler,kalemler bakar
Saçlarında hüznün güz yeli eser
Dilinde âleme söz yeli eser
Cemalinde gülümser,gök yüzü sema
Gözlerinde binlerce şiirlik tema
Yüzünde gök kuşağı,senle müsemma
Seni anlatmaya yar lügat mı yeter
Ben kahrı yeğledim kederi seçtim
Senden gelecek murat istemez
Seninle mutluluk düşünden geçtim
Senden gelecek murat istemez
Git yari ol dilediğin kişinin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!