Ömrümce yanında durmak istedim
Kalbi zincirine vurmak istedim
Seninle bir yuva kurmak istedim
Gel gör ki sevdiğim nasip olmadı
Nedem ki yar bana nasip olmadı
Sanma sen gidersen bu dünya durur
Sanma ki aşkın hep zincire vurur
Gün gelir ağlayan gözlerim kurur
Bir anı olursun mazide kalan
Kadir kıymet bilmez yar’a düşmüşüm
Bülbül gibi ahuzar’a düşmüşüm
Yıkılmış yüreğim dar’a düşmüşüm
Beni bu zalimden kurtar Allahım
Ne yapsam ne etsem kurtulamadım
Aşkın yüreğimi zincire vurmuş
Aşkından kaçacak yol bulamadım
Her yolda önüme bir engel kurmuş
Mademki düşürdün beni sevdana
Mutluluk borçlusun bir ömür bana
Kahredip gönlümü ezdirmem sana
Benimsin,elimden kurtuluşun yok
Mutluluğa ermek varken bağrında
Yüreğime kurşun sıktın kutlarım
soldum eridim aşkının uğrunda
dağ gibiydim beni yıktın kutlarım
birer birer sayende suya düştü
Taktımda başına İremsi bir aşk tacı
Mevla gibisin kalbinde çöldeki kaysın
Kâinat olsa yürek sığmaz verdiğin acı
Mecnun gözünde şavkı yaştan göldeki aysın
Bilmez sana mecnun olan dünya neresi
Sana lüks veremem zengin değilim
Yalnızlık düşsede gönül payıma
Belkide ben senin dengin değilim
Bir garibim sevmek benim neyime
Bir halt edip seni sevmiş bulundum
Başıma gelmedik çile kalmadı
Kapında esirin,kölen kulundum
Aşkın beni esaretten salmadı
Bir rüyaydı uyandın say
Sil dostum o vefasızı
Silmezsen vay haline vay
Dinmez kalbindeki sızı
Geçmez içindeki sızı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!