Ömrümce yanında durmak istedim
Kalbi zincirine vurmak istedim
Seninle bir yuva kurmak istedim
Gel gör ki sevdiğim nasip olmadı
Nedem ki yar bana nasip olmadı
Sanma sen gidersen bu dünya durur
Sanma ki aşkın hep zincire vurur
Gün gelir ağlayan gözlerim kurur
Bir anı olursun mazide kalan
MAHKEMEYİ KÜBRA
İyice aştı zalim haddini
Mazluma garibe vuran vurana
Kalmamış kimsenin imanı dini
Hürmet yok hiçbir evren kurana
Kadir kıymet bilmez yar’a düşmüşüm
Bülbül gibi ahuzar’a düşmüşüm
Yıkılmış yüreğim dar’a düşmüşüm
Beni bu zalimden kurtar Allahım
Ne yapsam ne etsem kurtulamadım
Aşkın yüreğimi zincire vurmuş
Aşkından kaçacak yol bulamadım
Her yolda önüme bir engel kurmuş
Mademki düşürdün beni sevdana
Mutluluk borçlusun bir ömür bana
Kahredip gönlümü ezdirmem sana
Benimsin,elimden kurtuluşun yok
Mutluluğa ermek varken bağrında
Yüreğime kurşun sıktın kutlarım
soldum eridim aşkının uğrunda
dağ gibiydim beni yıktın kutlarım
birer birer sayende suya düştü
Taktımda başına İremsi bir aşk tacı
Mevla gibisin kalbinde çöldeki kaysın
Kâinat olsa yürek sığmaz verdiğin acı
Mecnun gözünde şavkı yaştan göldeki aysın
Bilmez sana mecnun olan dünya neresi
Şu çileler sanki beni test eder
Biri gider biri gelir durmadan
Yar sevdası yüreğimi mest eder
Gün geçirmem ben sineme vurmadan
Cayır cayır yanan gönlüm buz tuttu
Gelme artık gelme soğudum senden
Gönlüm seni unutmaya yüz tuttu
Gelme artık gelme soğudum senden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!