Sen kanarken gözlerimin neminde
Kendimle barışıp silmem mümkün mü
Ben yanarken yar sevdanın deminde
Hayata karışıp gülmem mümkün mü
Munzur dağlarının gülleri solmaz
Kimsenin ettiği yanına kalmaz
Bizim başımıza efendi olmaz
Dağlarda şahlanır özgürlüğümüz
Munzur suyu akar gider durulmaz
Bir gül daha soldu gönül bahçemde
Ektiğim goncayı derdirmezlerki
Hüsrana uğrarım sevdikçe yürek
Bu kalbi murada erdirmezlerki
Ne zaman bir Leyla sevecek olsam
İçime sığmıyor,durmuyor artık
Dökeyim derdimi müsadenizle
Tahammülüm düğüm burmuyor artık
Diyeyim sözümü müsadenizle
Eremedim ben aşkınla murada
Sen yar olduğuna kutlu ol gülüm
Kanasanda içimdeki yarada
Ah gelmez dilimden mutlu ol gülüm
Hasretinle yaşamaya çalışırım
Bundan böyle huri başı çıksa karşıma
Göz ucuyla bakan namert olsun payıma
Girişleri yasakladım gönül çarşıma
Artık aba yakan namert olsun payıma
Mavi,yeşil,ela gözlü biride olsa
Gözyaşlarım sel’e dönmüş akmakta
Adına aşk denilen o pınardayım
Bendi,bedeni,ruh’u,can’ı yakmakta
Bir ahu’nun gözündeki nârdayım
Yanıyor bedenim,yanıyor tenim
Sen nasıl bir ahu, nasıl afetsin
Aşkınla inleyen gönül ne etsin
Mevla’yı unuttum seni görünce
Girdiğim günahı Allah af etsin
Nasılda sevmiştim seni derinden
Yer oynardı yüreğimde yerinden
Bir veda etmeden çekip gittin ya
Heder oldu gönlüm bak kederinden
Nasıl unuturum ben seni nasıl
Gün boyu ismini anarken böyle
Seni unutursam ölürüm asıl
Cayır cayır aşkla yanarken böyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!