Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Kara Tren gibi dolanıyor
Vücut şehrinin atlasında ellerim.
Bir tarafta kızgın çöl kumu gibi tenin
Bir tarafta iribaş meyvelerin.
Usta bir sanatkarın eseri
Küçük beyaz ellerin, ayakların,
İncecik bileklerin.
Nasıl armağandır ,Yarap!
Kiymetsiz varlığıma
Bu değerli şehrin.
Kayboldum şehri sokaklarında.
Esirinim ey sevgili.
Azad etme istemem.
Hürriyeti istemem.
Sana meftun olduğumdan beri.
MESUT DEMİR.
