Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Kara Tren gibi dolanıyor
Vücut şehrinin atlasında ellerim.
Bir tarafta kızgın çöl kumu gibi tenin
Bir tarafta iribaş meyvelerin.
Usta bir sanatkarın eseri
Küçük beyaz ellerin, ayakların,
İncecik bileklerin.
Nasıl armağandır ,Yarap!
Kiymetsiz varlığıma
Bu değerli şehrin.
Kayboldum şehri sokaklarında.
Esirinim ey sevgili.
Azad etme istemem.
Hürriyeti istemem.
Sana meftun olduğumdan beri.
MESUT DEMİR.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!