I
Meşeler bilir; dağların dili sessizliktir.
Ben, toprağın kalbine yaslanmış bir çoban sessizliğiyle yürürüm.
Temmuz, sarı otlara sabrın hikâyesini yazmıştır.
Şiro, taşlarına yüzyılların suyunu işlerken,
Sürüm gölgeyi otlatır güneşin çekildiği yamaçlarda.
Bir ömür, ağır ağır köye dönen hayvanlar kadar vakurdur.
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Devamını Oku
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta