Anam babam çocuğum
Nefesim aşım suyum
Canımın canı göz nurum
Nice nice yıllara
Saymadım seninle geçen yılları
Kim kırdı kalbini
Kim ağlattı gülen gözlerini
Kim soldurdu gül yüzünü
yüreğine kim saldı bu hüzünü
Çatmışsın kaşlarını
kar düştü buralara
kuşlar çekti giti uzaklara
yolar kapandı topraklar kayboldu
bir garip köydü unutuldu
hasta olursun doktor gelmez
Senin suskunkuğun
Benim kulaklarımı çınlatıyor
Yüzünün düştüğünde
Kalbim durmaz ağlıyor
Gözlerin soğuk bakınca
İnsan oğlu ne hayatlar yaşıyor
Şu üç günlük dünyada
Kimleri kalbinde öldürüyor
Kimleri doğuruyor bir daha
Kaç kez yandı yüreğim köz gibi
Yüreğine ateş düşmüş yanıyor
Göz yaşları sicim gibi akıyor
Yüce dağlar yıkılmış başına
Şehit anası ağlıyor kuzusuna
Kim dayanır bu ciyer acısına
Sözlerin zehir olmuş yüreğimi yakıyor
Gözlerin ok gibi kalbime saplanıyor
Yar bu ne öfke bu ne sitem
Güneş yüzünü görünce buz tutuyor
O masal aşkımıza nazar mı değdi
Duymuyor kulağı konuşmuyor dudağı
Elleriyle anlatıyor derdini
Görmedim bu kadar mutlu güleni
Utandım kendimden gereksiz isyanlarımdan
Hayatın bilememişim değerini
Bir anlık hasretine katlanamazken
Bir ömür yokluğuna nasıl dayanırım
Sensiz geçen her günde
Cehennemi yaşarım
Gözlerim gözlerini arar
Hasretim
Gel gözleri nefesim
Sensiz ağlıyor yüreğim
Yokluğunla üşüyor tenim
Gül kokunu çok özledim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!