Kim kırdı kalbini
Kim ağlattı gülen gözlerini
Kim soldurdu gül yüzünü
yüreğine kim saldı bu hüzünü
Çatmışsın kaşlarını
Anam babam çocuğum
Nefesim aşım suyum
Canımın canı göz nurum
Nice nice yıllara
Saymadım seninle geçen yılları
İnsan oğlu ne hayatlar yaşıyor
Şu üç günlük dünyada
Kimleri kalbinde öldürüyor
Kimleri doğuruyor bir daha
Kaç kez yandı yüreğim köz gibi
Gittin ya canım çok yandı
İçim kor ateşlerle dağlandı
Günüm güneşim karardı
Dünya gözümde çok daraldı
Sözlerin zehir olmuş yüreğimi yakıyor
Gözlerin ok gibi kalbime saplanıyor
Yar bu ne öfke bu ne sitem
Güneş yüzünü görünce buz tutuyor
O masal aşkımıza nazar mı değdi
Ellerini sıkıca tutup gitme diyemedim
Gözlerini gözlerime kilitleyemedim
Gururum düşmem dedi ayaklarına
kendime söz geçiremedim
Kalbim için için ağladı ayrılıgımıza
Gözlerim damla damla döker yaşlarını
Yüreğim hasretinle kor ateşlerde
Kavuşmazsa sönmez yangınları
Kalbim sızlar sen dönmedikçe dinmez ağrıları
Velhasıl hem hastayım hem yastayım gidişinle
Dökme gözyaşlarını henüz çok erken
Vakti gelince bir bir düşeçekler zaten
Hüzünleri kov kapından
Gün gelecek girecekler içeri izin almadan
Duymuyor kulağı konuşmuyor dudağı
Elleriyle anlatıyor derdini
Görmedim bu kadar mutlu güleni
Utandım kendimden gereksiz isyanlarımdan
Hayatın bilememişim değerini
Bir anlık hasretine katlanamazken
Bir ömür yokluğuna nasıl dayanırım
Sensiz geçen her günde
Cehennemi yaşarım
Gözlerim gözlerini arar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!