Tam göğsüme oturan
Nefesimi yutturan
Sarsılmaz, kırılmaz
Bir taş var gibi..
Sözlerim gönlüme taş,
Umudum Vardı
Sözlerimin sır perdesini aralarken
Sayfalarca kaybettim kendimi
Güzel şeyler olacak diye beklerken
Hep bir zorluğa adamak zorunda kaldım ömrümü,
Bir ses yayıldı, yürekleri titreten,
Çınladı kalplerin iniltisi,
Toprağın altında yatmaz her ölen,
Ölüyken de yaşar kimisi..
Bağırıyor, çağırıyordu,
uzak şehirde bir yerde,
yankılanır adın dilimde,
duymadın haykırışımı, ben sustum
konuştuğum çoktur kendimle.
bi yudum sen gerek bana,
Dingin denizlerine daldım
Sessiz düşüncelerimin yalnızlığında.
Sanki birtek ben kaldım,
Şu koskocaman dünyada.
Eğer birgün konuşursam,
Gidesi gelir ya insanın
Herkesten uzaklara kaçası,
İnsan aslında seçemez.
Ezeldir bellidir, gideceği yol..
Bir yol ki kimine göre
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!